Desire Knows No Bounds




Friday, September 10

ذاتِ مادربودن با رنج و اندوه عجین است. رنج‌ای آن‌قدر عمیق و آن‌قدر درونی، که بسیاری از روزها به چشم نمی‌آید. بسیاری از روزها فراموش‌اش می‌کنیم. بسیاری از روزها حتا از باری که بر دوش داریم، از صبوری‌مان، از تحمل ابدی‌مان لذت می‌بریم. فراموش می‌کنیم که هر روز رنج می‌کشیم. فراموش ‌می‌کنیم که تا پایان رنج خواهیم کشید.

یادداشت‌های عصرانه --- ویرجینیا گلف

Labels:



Comments:
در مورد مادر بودن زياد نوشته شده است و من نمي نويسم
اما نگارش شما تحت تاثير نوشتار داريوش سجادي برايم جالب بود . شما اولين نفري هستيد كه من مي بينم اين جوري مي نويسد .
البته شاملو هم گير داده بود به اين نحو نوشتن
 
قشنگ بود و درست.
مرسی
 
Post a Comment