Desire Knows No Bounds




Monday, May 16

می‌دانم که مونش زیباترین تابلوهایش را بین سال‌های بیست تا چهل زندگی‌اش کشیده است. پس از آن اقدام به خودکشی کرد، در آسایشگاه روانی بستری شد، پس از درمان و بیرون آمدن از آن‌جا، سال‌های سال به زندگی خود ادامه داد (و در پیری مُرد). اما تابلوهای ابلهانه‌ای کشید، زیرا اضطراب تنها منبع الهامش بود و همین که اضطرابش سرکوب شد، عظمت خلاقه در وجودش رنگ باخت...

مونش در مقام نقاش مدت‌هاست که مرده؛ آن‌چه از او باقی مانده یک پیرمرد تروتمیز و افتاده است که تابلوهای زشتی می‌کشد و شاید سلامت را در بلاهت یافته است. اصلا اهمیتی ندارد، به‌هرحال نقاش بسیار بزرگی بوده. تابلوهای بد یا رمان‌های بدی که کسی کار کرده دخلی به تابلوها یا آثار بزرگی که در گذشته از خود به جا گذاشته ندارد و حتا به گرد آن‌ها هم نمی‌رسد. تا وقتی که یکی زنده است دوستان و مخاطبانش ممکن است از آثار جدید بدش ناراحت شوند و از خود بپرسند چه‌طور ممکن است چنین اتفاق غم‌انگیزی افتاده باشد، چنین شیرجه‌ای در خلأ بلاهت. اما پس از مرگش، می‌فهمیم که اهمیتی ندارد. آثار ابلهانه با یک نفس هنرمند نقش بر زمین می‌شوند، چرا که در حقیقت چیزی نبودند، تنها روشی بودند تصادفی برای گذران سال‌ها، هم‌چون وقت‌گذرانی با حل جدول کلمات متقاطع یا بافتنی‌ای که گوشه‌ی مبل راحتی رهایش می‌کنی.

از نوشته‌ی «جیغ»، کتاب «هرگز از من مپرس» --- ناتالیا گینزبورگ

پ.ن. منو چه‌همه یاد مهرجویی انداخت که.


Comments:
Adamhaye weblogie kami hastan ke ba khundaneshun hes konam hanuz mishe chizaye khub tu webloga khund va hanuz adam hesabi, harfe hesabi vojud dare, hesabi manzuram jeddi nista harfie ke haghighi bashe vaghe'ii bashe harfi ke ehsas koni che mifahmi in Adamo ya kash mishnakhti o mididi in adamo tu in vanafsaye ghahte adam, injur hessi mide behem webloget
 
Adamhaye weblogie kami hastan ke ba khundaneshun hes konam hanuz mishe chizaye khub tu webloga khund va hanuz adam hesabi, harfe hesabi vojud dare, hesabi manzuram jeddi nista harfie ke haghighi bashe vaghe'ii bashe harfi ke ehsas koni che mifahmi in Adamo ya kash mishnakhti o mididi in adamo tu in vanafsaye ghahte adam, injur hessi mide behem webloget
 
با اجازه در وبلاگم شر کردم:دی
 
اسم این نقاش مونک است به گمانم، نه مونش.
 
Post a Comment