Desire Knows No Bounds




Wednesday, October 5, 2016

خرس، خدای نوشتن از ملال است. نوشتن از جزئیات پیش‌پاافتاده و از گفت‌وگوهای درونی و از ملال.

خانه‌ی من مشخص است که کجاست: همان جای همیشگی، با دیوارهای دودگرفته‌ی همیشگی‌اش، با گربه که صبحها زیر آفتاب خودش را لیس می‌زند، با صدای بلند تلویزیون، با پدرم که شلوار کوتاه پایش کرده و تبدیل به بخشی از مبل جلوی تلویزیون شده.
[+]

Labels:



Comments: Post a Comment