Desire Knows No Bounds




Wednesday, November 16, 2016

via This Is It

از متن:

تا جایی که به من مربوطه طرف میتونه پورن استار باشه و پاشم میبوسم اگه راضی باشه و با نوعی ادبیات سخیف کادوپیچ شده خودش رو ارائه نکنه. خودم، اما نمیدونم میخوام چی کار کنم. کیهان یبار میگف هرکسی اون کاری رو میکنه که ولش کنن میره انجام میده. منو ول کنن کتاب میخونم. یا مینویسم. تنها ساعتهایی که آسایش دارم وقتیه که سر کلاس باشم و استاد چیز جالبی راجع به تنش های آبی بگه و ازون آسوده تر وقتی که بنویسم. مساله اینکه که نمیتونم بین این دو تعادلی برقرار کنم و زمان رو تقسیم کنم.
و دورنمایی ندارم. میدونم که همه ندارن. تا حدی قبول کردم که روزمرگی رو زندگی کردن خودش هنری میخواد که اگه ادم بلد باشه تو رده پیامبران اولوالعزم قرار میگیره ولی بعضی روزا واقعا نمیدونم رویام چیه.
حتی نمیدونم برا وان سطح از آسایشی که مد نظرمه باید چقد پول و در امد داشته باشم.

Labels:



Comments: Post a Comment