Desire Knows No Bounds




Wednesday, December 7, 2016

این افسردگی خفیف چیست؟ گمان می‌کنم اگر به آن‌سوی دریای مانش سفر کنم و یک هفته چیزی ننویسم رفع خواهد شد... امروز در یک انبار کاه پناه گرفتم... تغییر منزل باعث می‌شود که چندین روز تلوتلو بخورم. زندگی همین است. آدم را شاداب می‌کند. هرگز نلرزیدنْ سرنوشتِ خانم آلینسون، خانم کاکسفورد و جک اسکوایر است. تا دو سه روز دیگر به این‌جا خو می‌گیرم، خواندن و نوشتن را آغاز می‌کنم و این حالت از میان می‌رود. تردیدی ندارم اگر ما پی کشف و تغییر نبودیم و بر فرازِ نشیب‌ها نمی‌لرزیدیم، هرگز افسرده نمی‌شدیم، اما از همین حالا رنگ‌پریده، قضاقدَری و پیر می‌شدیم.

یادداشت‌های روزانه --- ویرجینیا وولف

Labels:



Comments: Post a Comment