Desire Knows No Bounds




Wednesday, March 1, 2017

 زاناکس آدمو عایق می‌کنه. ایزوگامِ حسی. سنسورهای آدمو از کار می‌ندازه؛ سنسورهای آدمو نسبت به اضطراب، استرس، تغییرات عجیب غریب، درد، رنج، خوشی، ناراحتی. دور همه‌چی یه نایلون حباب‌دار می‌کشه. دیگه هیچ حسی رو به شکل اوریجینال‌ش، با تمام شدت و حدت اصلی‌ش حس نمی‌کنی. ضربه‌ی همه‌چی دوپرده گرفته می‌شه. خب این هم خوبه هم بد. خوبه چون جلوی اضطراب و افسردگی و ناامیدی و حمله‌های گاه‌به‌گاه رو می‌گیره. بده چون دیگه هیچ درد و هیچ لذتی عمیقا برانگیخته‌ت نمی‌کنه. یه عایق احساسی داری نسبت به همه‌چی. نسبت به کلن.


Comments: Post a Comment