Desire Knows No Bounds




Thursday, March 30, 2017

بیشتر وقتام این‌جوریه که خوب می‌دونی قدم بعدی‌ت چیه، قدم بعدی‌ش چیه. صرفاً به تعویق می‌ندازی‌ش. بعد از یه مدت شدت همه چی کم می‌شه. بی‌حس می‌شی. کرخت می‌شی. هی نقشا عوض می‌شن. یواش‌یواش عادی می‌شه. بی‌تفاوت می‌شه برات. همون موقع‌ها وقتشه. عجله‌ای هم نیست. خودش پیش میاد بالاخره.


Comments: Post a Comment