Desire Knows No Bounds




Sunday, July 1, 2018

دو تا از دلایل عصبانیتم جا موند. یک این‌که امروز دیدم دیگه هیچ مالسکین نویی ندارم و فاقد دفترم. سپس دریافتم سه ماهه نرفته‌م سفر. دو این‌که من غلام شارژرهای اوریجینال‌ام. و در نگهداری شارژرها به غایت کوشام. و اصن خوشم نمیاد کسی به شارژرام دست بزنه. اما آقا لطیف حین تمیزکاری جوری با شارژر لپ‌تاپم رفتار کرده که به زودی از حیّز انتفاع ساقط می‌شه. حالا خرابی شارژر امری‌ست طبیعی، اما این‌که بزنن شاژرزتو بر اثر شلختگی خراب کنن امری‌ست غیر طبیعی. ایرادش این‌جاست که آقا لطیف سوگلیه و دلم نمیاد بهش گیر بدم. ایرادترش این‌جاست که گیر بدم هم نمی‌فهمه به هر حال.

پ.ن. ادامه‌ی هاپ هاپ هاپ


Comments: Post a Comment